Nooit met lege handen naar huis
Jaarlijks krijgt kringloopwinkel Muttathara duizenden kooplustige kijkers over de vloer. De meesten een paar keer per jaar, maar er zijn ook bezoekers die bekende gezichten zijn geworden. Wat beweegt ze om bijna geen week over te slaan? In een serie portretten vertellen ze hun verhaal, opgetekend door onze vrijwilliger Ies. Deze keer: Rinus.
Rinus houdt met een ‘big smile’de documentairebox The Last Waltz omhoog. „Geweldig toch. Afscheidsconcert van The Band met onder anderen Bob Dylan. Alles wat die man maakt, vind ik goed.”
De 64-jarige Beverwijker is een vertrouwde verschijning bij Muttathara en gaat eigenlijk nooit met lege handen naar huis. En, misschien nog wel belangrijker, heeft voor iedereen een vriendelijk woord klaar of een mooie anekdote. Maar eerst even wat over zijn leeftijd: hij kleedt zich niet als de gemiddelde 64-jarige en zo voelt hij zich zeker niet. ”Ik voel me meer 28. Maar ja, op mijn id-kaart staat het echt. Straks 65, man, man, ik kan het zelf niet bevatten”, zegt hij lachend.
Wekelijks komt hij sindsdien naar Castricum om even rond te neuzen tussen vooral de cd’s, dvd’s en de boeken. „Altijd op de fiets, bewegen is goed. Dan op de terugweg nog een harinkie voor de gezonde vetten en een beetje kwik, geef ik straks nog licht haha.”
In de boekenhoek gaat zijn interesse vooral uit naar spiritualiteit, maar Rinus heeft een hele brede smaak. Poëzie, complottheorieën, kunst; noem maar op. „Het is bijna een soort verslaving. Ik kan het niet laten liggen voor die paar euro. Heb zelfs dingen dubbel en breng ook wel eens wat hier terug of ik geef het aan een andere kringloopwinkel.”
Gezien de vele jaren die Rinus al rondloopt in Muttathara is het niet gek dat veel medewerkers inmiddels goede bekenden zijn geworden. Hij neemt even een kleine pauze voor de vraag hoe hij over al die vrijwilligers denkt. „Wat ik nu ga zeggen, lijkt misschien een vreemd antwoord. Mijn moeder en vader liggen sinds enige maanden in een verpleeghuis en die mensen die daar werken zijn eigenlijk allemaal engelen. Als je ziet wat die mensen allemaal doen tegen een laag loon. Prachtig, dan rest niets dan dankbaarheid. En zo denk ik precies over de mensen hier. Of ze bij de kassa staan of bij de boeken. Geheel belangeloos dat ze hier staan. Gewoon geweldig!”